ਹੌਲ਼ੀ ਹੌਲ਼ੀ
ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੂਹ ਤੇ
ਉੱਗ ਆਉਂਦੇ ਨੇ
ਜ਼ਖਮ ਲਾਰਿਆਂ ਦੇ
ਫੋੜੇ ਉਡੀਕਾਂ ਦੇ
ਛਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਘਾਤਾਂ ਦੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਹੌਂਕਿਆਂ ਤੇ ਗਾਲ਼ਾਂ ਦਾ
ਰਿਸਦਾ ਗੰਦਾ ਲਹੂ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ
ਇਹ ਸਿਰਫ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹੁਸੀਨ
ਕੀਮਤੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ
ਕਾਲ਼ਖ ਭਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਕਵੀ,
ਇਸ ਕਾਲ਼ਖ ਨਾਲ਼
ਸਫਿਆਂ ਤੇ
ਫੁੱਲ ਪੱਤੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ
-ਸੰਗਤਾਰ
Shahmukhi:
گندا لہُو
__________
ہَولی ہَولِی
ساریاں دی رُوہ تی
اُوّگّ آئوندے نے
ضکھم لاریاں دے
پھوڑے اُوڈِیکاں دے
چھالے وِشواشگھاتاں دے
اِہناں وِّچّون
ہَونکیاں تے گالاں دا
رِسدا گندا لہُو
ہور کِسے کنم نہِیں آئوندا
اِہ سِرپھ
ضِندگی دے ہُسِین
کِیمتی پلاں وِّچّ
کالکھ بھرن دے کنم آئوندا ہَے
تے کوی،
اِس کالکھ نال
سپھیاں تی
پھُّلّ پّتِّیاں بنائوندا ہَے
-سنگتار
ਬਹੁਤ ਖੂਬ
ਇਹ ਗੰਦਾ ਲਹੂ ਬੜ੍ਹਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਖਮਾਂ ਅਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਭੈੜੇ ਤੱਤ ਆਪਣੇ’ ਚ ਸਮੋਂ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪ ਗੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਵੀਤਾ ਦੀ ਸਿਫਤ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ’ ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ ਜ਼ਰਨ-ਜੋਗਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੈਸੇ, ਜੇ ਅੱਗੇ ਤੁਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਖ ਅਜਿਹਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਤ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਹਿਰਾਈ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਨਾ ਉਚਾਈ।
Satshriakal Phaji!!
Wish I could have a good enough vocabulary to support the thousand emotions going through my mind as of now..
True today.. True forever.. .
Yours Truly
Gurpreet.
ਸੰਗਤਾਰ ਜੀ
ਸਾਹਿਤਿਕ ਆਦਾਬ ਕਬੂਲ ਕਰੋ ਜੀ.
ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸੇ ਸਾਹਿਤਿਕ ਰਚਨਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾਂ ਹਾਂ।ਤੁਹਾਤੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ‘ਚ ਛੁਪੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਵਪੂਰਤ ਪ੍ਰਗਟਾ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਗੰਦਾ ਲਹੂ।।ਪੜ੍ਹ ਕਿ ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀ ਵਧਾਈ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹੋ
ਦੀਪ ਨਿਰਮੋਹੀ
ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੌਚਿਆ
ਕਿ ਤੇਰੀ ਵਫਾ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ਲਿਖਾਂ
ਪਰ ਸਿਆਹੀ ਲਈ ,
ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਦਾ ਰੰਗ,
ਕਦੇ ਵੀ ਚਿਟੇ ਤੌਂ ਲਾਲ ਨਾ ਬਣ ਸਕਿਆ,
ਚਲੌ ਜੇ ਲਿਖ ਵੀ ਦਿੰਦਾ,
ਤਾਂ ਕਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਤੌਂ ਬੇਵਫਾਈ ਦਾ ਕਲੰਕ ਲਹਿ ਜਾਣਾ ਸੀ
ਸ਼ੁਰਤੀ ਦੀ ਸੂਖਮਤਾ ਅਤੇ ਲਫਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਨੂੰ ਗਹਿਰਾਈ ਤਕ ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ “ਸੰਗਤਾਰ”ਲਈ ਢੇਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ
ਗੁਰਿੰਦਰ ਢੱਟ ਸੰਪਾਦਕ ਤਸਵੀਰ ਪੰਜਾਬੀ ਅਖਵਾਰ ਨਿੋਊਜ਼ੀਲੈਂਡ
Roman Transliteration:
gandā lahū
hauḷī hauḷī
sāriāṅ dī rūh tē
ugg āuṅdē nē
zakham lāriāṅ dē
fōṛē uḍīkāṅ dē
chhālē vishvāshghātāṅ dē
inhāṅ vichōṅ
hauṅkiāṅ tē gāḷāṅ dā
risdā gandā lahū
hōr kisē kamm nahīṅ āuṅdā
ih siraf
ziṅdgī dē husīn
kīmtī palāṅ vich
kāḷakh bharan dē kamm āundā hai
tē kavī,
is kāḷakh nāḷ
safiāṅ tē
phull pattīāṅ baṇāundā hai
-saṅgtār
VEER JI BHUT WADIA NICE
Leave a Reply